08-01-08

HAIKU

TREIN VAN HET LEVEN

IN EEN WISSELEND LANDSCHAP

GEEN RETOURKAARTJE

12:15 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-01-08

INCEST

 

incest 3

 

 

  

I N C E S T

 

 

Hij ziet haar vaker zo

zwart op haar verborgen kleuren.

Ze wrijft de chaos op het netvlies van haar nacht

waarin de droom met zoveel minachting

zijn waarheid tekent.

Zij moet niet boos naar hem kijken

omdat hij te voelbaar

in haar lichaamswarmte zit,

hij dregt niet in haar verleden

hij kan haar woede wel verdragen

maar niet te lang meer

niet telkens weer

haar lijfje krimpt

als ze denkt dat hij,

 dat, als hij,

dat hij haar even aanraakt,

hij haar vader is.

12:20 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-01-08

DE VROUW, EEN STOOFPOTJE

Massage_voor_apen
      

 

Wie heeft het niet gelezen? Apen betalen voor sex. Het komt erop neer dat de aap die het langst vlooit het vrouwtje voor zich wint. Je kan het heel internet afzoeken maar nergens vind je de titel: mannetjesapen betalen voor sex. Is het dan zo evident dat alleen mannen voor sex betalen? Blijkbaar wel want hoerenkoten voor vrouwen vind je nergens. De immense drang om van het kwakje af te raken drijft vele mannen naar een instantvrouw die niet eens gevlooid wil worden om haar seksuele diensten aan te bieden, cash volstaat. Nochtans willen vrouwen graag gevlooid worden net zoals de apin op de foto die ongegeneerd met de benen wijd open zich een heerlijke vlooienbeurt laat welgevallen. In dit geval zal de mannetjesaap die het langste vlooit haar letterlijk op de knieën krijgen.

Ook in de mensenwereld moet het wijfje met veel liefde en ijver bewerkt worden. Iedereen weet dat een snelle wip niet bovenaan op het verlanglijstje van de meeste vrouwen staat. Het best vlooi je zo lang tot elke vlo tussen de tanden gekraakt is, dan zal ze smelten in je armen en het kwakje als een prachtig juweel  in haar doosje sluiten. Als je je in culinaire termen begeeft kan je stellen dat de man een 'Quicky' is, snel opgewarmde kost in de microgolfoven, op smaak gebracht met wat ketshup of mayonaise. De vrouw daarentegen is eerder een heerlijk stoofpotje waarin de groentjes naargelang hun stooftijd dienen gedropt. Zo'n stoofpotje kan je wel op duizend manieren klaar maken, je moet er alleen je tijd voor nemen. Dan komen de heerlijke aroma's los, wordt het vlees zacht en gewillig, en ontploffen de smaken als vuurwerk in de mond.

Een ander merkwaardig fenomeen bij de apen was niet vermeld in het artikel. Duitse wetenschappers hebben namelijk ontdekt dat de apinnen hun partners tot orgasme brengen door luid te schreeuwen. In 59 procent van de gevallen kwamen de beestjes ook echt klaar. Als de wijfjes de soundtrack achterwege lieten, gebeurde dit slechts in minder dan 2 procent. Waarom dat zo is, wordt er niet bij verteld. Ik vermoed dat ook bij de mensen een vrouwelijk luid orgasme het ego van de man zodanig streelt dat zijn sappen gaan overkoken en hij deze hemelse kreetjes met dierlijk gebrul zal beantwoorden.

En zoals bij de apen zijn er bijzonder weinig mannen die het vrouwtje nog vlooien na de seks. Nochtans zouden ze moeten weten dat een stoofpotje, eens van het vuur genomen, nog een tijdje blijft sudderen.

12:45 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-01-08

VERKRACHTING

 

  verkrachting

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                  ZWAVEL EN HONING

 

Het gebulder klinkt als vertraagd geblaf

in de boomgaard.

Dan is er geen geluid meer,

even,

daareven nog met metalen hakken

de smaak van ijzer uit haar lijf

op de lentebloemen die zij had klaargezet

om op het erf te planten.

Hij kijkt niet om

en veegt zijn handen aan de muur,

de warme witte kalk

haar gruwel uit zijn vingers zuigt.

Hij trapt naar de kip

die voor zijn voeten loopt

en drinkt het koele water uit de aarden kan

die hier al eeuwen hangt.

 

Hoe eenvoudig dit beeld

op het neerhof,

haar blanke hals, een stukgeslagen bloesem.

Zijn zwart ligt uitgeveegd over haar buik,

de aarde onder haar

zijn land en drek.

 

Hier zal niets meer groeien,

het groene lover platgedrukt in giftig doods,

zijn zaad salpeterzuur.

Alleen het onrecht kan hier gedijen

en de bitterheid.

 

Hier ligt in haar de toekomst verdronken.

Zij verbrandt de kleren

waar hij in ligt en geurt,

ze kweekt nu woede in haar buik,

geen kinderen, maar soldaten,

geen moeder en geen vrouw.

Naakt stapt ze de oorlog in

en toont haar uitgebrande buik en borsten

op alle pleinen waar de pijn

in de stenen wordt gestampt. 

 

14:42 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

31-12-07

CHASSE PATAT

bikinipatat

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Ik heb het moeilijk met uw naam. Zelfs als ik u over mijn tong laat gaan, uw zetmeel mijn smaakpapillen vult en uw geuren in wolkjes drijven, weet ik niet of gij Bintje zijt, Doré of Nicola, Vitelotte noir, Belana of Parel. Gij geeft uzelf zo moeilijk prijs, gij Zuid-Amerikaanse schone. Gij zijt familie van Nachtschade en toch heet gij Solanum tuberosum omdat gij zo graag uw knollen in de zon laat groeien.

Volslank zijt gij, met lekker buikje, voor mij gepoot. Ik wil u eigenhandig rooien, u van de grond onttrekken, zachtjes het zand van uw patatjes stoffen of de klei met water van uw blanke velletje spoelen. 

Gij krult zo sensueel als ik u schil, gij zijt al nat onder uw vel. Gij kreunt als ik uw ogen wegsnij en draait en keert als gek als ik u rasp. Ik zie u graag in reepjes of fijne schijfjes, als steppengras, pomme paille of heel fijn gestampt, teder moes, als goud in ossenvet of crispy chips. 

Zo half geschild en naakt onder het vel, glimmend van het sap, ontdaan van alle schroom, wil ik u nog niet in kokend water bedden. Ik wil nog even uw satijnen huid onder mijn vingertoppen voelen voor gij straks heel zacht en opgebloemd met hete dampen om uw hoofd voor mij verschijnt. Dan pas wil ik mijn tanden in u zitten en tegen mijn gewoonte in wat blazen om u af te koelen. Gij kruimt zo heerlijk, ge meelt en bloemt, mijn krieltje, mijn kleier, mijn blauwput, mijn hete toffel.

Mijn chasse patat.

 

13:01 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

29-12-07

LEVE DE MIJNE, SLA DOOD DE ANDERE

ruzie03gr

 

Neen, dit is geen scène uit 'Star Wars' waar er met lichtgevende zwaarden gevochten wordt. We zijn in Bethlehem, de stad waar koning David en Jesus Christus geboren zijn.Bethlehem ligt 11 klometer ten zuiden van Jerusalem in Palestina. Hier bouwde keizer Constantijn de beroemde geboortekerk  waar de Armeense, Grieks-orthodoxe en katholieke kerk in huizen. Je vindt er op het bovengedeelte en de muren van het dwarsschip nog gedeelten van mozaïeken door de kruisvaarders aangebracht. De gevel van de kerk is nu omringd door de muren van drie kloosters. Vroeger waren er drie deuren maar twee zijn er nu dichtgemetst. Alleen door een enge lage deur kan je het gebouw binnen treden. Zo kan je naar de geboortegrot gaan waar Jesus is geboren.

Elk jaar bij Kerstmis blijven de cafés de hele nacht open en draait de hele horeca zot.

Al jaren is de stad en de kerk een aantrekkingspool van ruzies onder de verschillende groepen. Zo weigerde de Unesco een goedgekeurde subsidie uit te betalen voor het dak dat op instorten stond omdat de Armeense, Grieks-orthodoxe en katholieke kerk het niet eens konden worden waar en hoe de herstellingswerken moesten uitgevoerd worden. Zelfs over een gezamelijke elektriciteitsrekening werd er tot in het oneindige gepalaverd. Een sponsor die miljoenen stak in de verlichting rond de kerk kreeg de halve moslimwereld over zich heen omdat zij vonden dat de moskee in de nabijheid minder bedeeld was en zo kan ik blijven doorgaan.

Zie je het prentje al: de christenen en de moslims, twee godsdiensten die dezelfde god hebben, de christenen onderling verdeeld in grieks-orthodoxen en katholieken waaruit later de protestanten met honderden sub-groepen, voortkwamen. En wat ze gemeenschappelijk hebben is een gevaarlijk fundamentalisme dat haat, alwetendheid en onverdraagzaamheid als noemer heeft. De Palestijnen willen geen geld investeren in de geboortekerk en kijken de kat uit de boom. De wereld zal wel betalen.

Zo vlogen Armeense en Griekse priesters na kerstmis elkaar naar de strot omdat er één onverlaat het gewaagd had bij het poetsen zijn ladder over een streepje kerkvloer te plaatsen dat de Armeense gemeenschap toebehoort. Al jaren zijn deze streepjes het symbool van hun onverdraagzaamheid. Hier bogen de koningen zich over de kribbe, hier hielden de os en de ezel het kindje warm met hun adem.

Nu zijn het alleen nog de ezels die overgebleven zijn, die met hun giftige adem zwaveldampen in de kerk verspreiden, die hun eigen stal vol scheiten en de anderen ervan willen overtuigen dat het hun stront niet is.

Dit beeld kan je als een lelijk confectiepak het jaar 2007 aantrekken, een jaar dat uitgerekend met dat pak pronkt als een pauw die boven op een dak gaat zitten en met schurftige geluiden zijn eigen schoonheid bezingt.

Godsdiensten zijn voetbalploegen met een horde gevaarlijke en minder gevaarlijke aanhangers, ze willen allemaal de besten zijn, commercie is belangrijk en ook als ze de verliezer zijn weten ze het wel zo te draaien dat ze er als winnaar uitkomen. Kortom, godsdienst is oorlog en ik zie er voorlopig geen verbetering in.

Ach ja, nog een interessant detail: de Palestijnse politie moest een einde aan het gevecht maken.

15:03 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-12-07

GLAZEN KUSSEN

 

 

GLAZEN KUSSEN MET GLASSCHERVEN

 

Wat als ge wacht

tot de vrieskou over de magnolia's

daalt in volle bloei

en gij moet toezien

hoe de bloem tot glas wordt

en in scherven aan uw voeten valt?

 

Heft gij dan uw teentjes,

om niets te kwetsen,

wilt ge tussen gespleten hoeven

het scheurend glas graag horen

of warmt ge met uw hete adem

de boomgaard op

om erger te vermijden?

 

Gij kunt niet kiezen of verval

dan wel de bloei uw deel moet zijn

en zit op zeven plaatsen aan de tafel

waar gij uw vingers telt,

hier zaten uw vader en uw moeder

in elkaar gegroeid,

gestorven al, gij hun evenbeeld

en rond u meer judas dan apostel.

 

Zonder tranen klaagt en weent ge

in deze kamers

waar uw haren zijn teugels zijn

als hij u langs achter rijdt.

 

Beter legt ge op elke stoel

een kussen

en nodigt ge uw vrienden uit

die vensters in uw muren dansen

en uw scherven in glasraam loden.

 

Dan kunt ge in uw bootje

aan het water liggen

en doorschijnend zijn.

 

11:01 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |