29-12-11

30 Vrouwen

IMG_6031.jpg

BERTHILDE ( 1959 ) 

 

 

Ze houdt te lang haar vinger

In het hart van de kaarsvlam

Opdat haar moeder zwijgen zou,

Haar lauwe lippen niet haar vader

Weer te schande maken.

Liever wil ze haar harde hand voelen

En niet de tong die slaat,

Die geld en materie als hoogste goed

In haar denken ranselen moet.

 

Ze wil van hem zijn, van haar vader,

Hem troosten met haar kinderhand,

Een zak met geld op tafel toveren

Waar haar schelden in verdrinken kan.

Ze kan niet uit deze moeder zijn.

 

Zo wordt ze stilaan meer

Van denken en zwijgen

Dan van spelen en lachen,

Haar verborgen wereld alleen nog

Hoorbaar in haar taal met dieren,

Het strelen van een boom die pijn heeft,

Haar blote voetjes

Angstig om het sap uit het gras te lopen.

 

Ze leert haar eigen kleuren te verbergen,

En wordt cameleon in het vel van anderen,

In haar kan een vreemde adem

Geen wortel schieten,

Slim zijn, een uitweg naar een verre kracht,

Het nieuwe universum van geluk.  

 

In het spelen met zichzelf, genot in pijn,

Betrapt,

Wordt de schaamte in haar gebrand,

En als haar ziel gekraakt wordt

In de geborgenheid van een dagboek,

Is verraad haar hoogste onheil.

Haar verlangen naar veiligheid

Wordt hunkering naar strenge regels,

Van wil naar kracht en kennis,

En in het tonen van de vrouw in haar

Ligt almacht.

 

Ze strooit de geur van haar geslacht

Als liefdespoeder over de mannenwereld.

In elke vent verzamelt ze een cassanova,

Een coca-cola man, een vader en een geest,

In liefde tot structuur gestreeld.

In de chemie van de man is zij een alchemiste.

Daarin vindt ze schoonheid, goud en grote villa’s,

Intellect en papa’s

Om diploma’s te behalen aan de universiteit,

Maar bitter weinig hengsten die haar lijf

In elke vezel trillen doen,

Een meester die haar echt een slaaf laat zijn,

Genot in onderwerping.

 

Onderweg in haar Formule 1 moet ze noodgedwongen

Naar een pitstop om even bij te tanken,

Het verbrande gummi smeulend op het asfalt,

Aan de eindmeet harmonie en evenwicht

In de man die haar wedstrijd afvlagt.

 

In onafhankelijkheid en zelfkennis

Schrijft ze 9 ingrediënten van geluk

Die ze nu wil delen met de wereld.

Toch blijft ze het kleine meisje

Dat een beetje hopeloos en verloren

Haar papa zoekt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

17:54 Gepost door ivo konings | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.