27-12-11

"30 VROUWEN"

IMG_5851.jpg

MOYA ( 1993 ) 

 

Hoe lang nog is ze vluchtig parfum

Van lentebloesem met vlinders rond haar hoofd,

In het pashok van het leven

Dat van haar proeft als jonge wijn,

Het verlies van onschuld lichtjes bitter op de tong.

 

Ze heeft twee huizen om in te wonen,

Ooit zelfs maanden met haar vader in een gondel.

In haar moeder is ze eb en vloed

In tweespraak en bewondering,

Een schaakspel, zij de koningin,

Schaakmat wil ze niet.

Toch mist ze woorden die haar op het paard tillen,

Galop waar ze blij van wordt, intens gelukkig.

 

Ze wil geen zaad zijn van de moederboom

Dat loodrecht naar beneden

In haar schaduw groeien zal,

Eerder stuifmeel op de vleugels van een vogel

Zo bloem worden in een ander land.

 

Ze is slim en elegant lynx,

Voelsprieten op de oren,

Haar ogen panoramisch, mysterieus.

In haar ontroering door schoonheid meegevoerd,

Maar ook al wat melancholie,

Te veel wereld in een pennenzak.

Soms zijn haar woorden op papier

Al monument, al parels in een borrelende bron,

Schrijven is haar dagelijkse brood. 

 

 

Zo wordt ze wat ze zegt,

Jong en al een oud verdriet.

Nu zit ze liever op een berg,

Soeverein en sterk,

Dromend dat ze toch van iemand is.

 

Later zal ze dalen naar een vruchtbaar dal

Waar ze boom kan zijn,

Haar zaad loodrecht groeiend in haar schaduw

En zeggen, zeggen, zeggen,

Zodat de wind het hoort

In de klank van het woord,

Ik hou van u.

 

11:10 Gepost door ivo konings | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Wat een mooie vrouw moet dit zijn in haar totaliteit.

Dit springt er voor mij uit.

*Eerder stuifmeel op de vleugels van een vogel

Zo bloem worden in een ander land.*

Dat lijkt mij ook wel wat.... vooral die bloem worden....en dit hoeft nog niet eens in een ander land.

Gepost door: Wil/zizy | 29-12-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.