04-10-11

30 Vrouwen

BRIGITTE ( 1959 )

 

 

Misschien is ze verwekt aan een oever

Van de Congostroom,

De kreet van klaarkomen in de donder

Van het water.

Zo is de nevel van de Afrikaanse ziel

In haar bloed gedaald,

De zorgeloosheid en de flair in leven,

Een strandwandeling,

En rijk zijn

Met wat de zee aan haar voeten legt.

 

Nadat het zwaard van de koning werd gestolen

En paniek en vlucht deel werd van de heerser

Zag ze voortaan de groet aan de vlag

In Duitsland en vond ze in uniformen

Gelijkgezindheid en structuur.

 

Aan zijn bureel gezeten

Leek haar vader wel een opperhoofd

Met koninklijke allures.

Op zijn schoot zong hij haar in opera

En liet haar zonnen in de kleuren van Van Gogh.

 

In het volgen en verhuizen

Is haar lieve moeder ooit verdwaald.

Maar zij het kind bewaart het overzicht,

En groeit naar vrouw aan de oevers van de Nete.

 

In het tijdsgewricht gedwongen kiest ze

Voor de sociale hogeschool,

Aan de bourgeoisie ontsnapt

Over de hangbrug naar commune,

De roos in de vuist en op de barricades

Eén stem voor gelijke rechten,

Baas in eigen buik, de schaamte voorbij,

Slogan op de koffer van een geit.

 

 

 

 

 

Nu feministe, wil haar geest in zon en licht

De kennis laten wassen, intellectuele honger,

En aan de maatschappij geven

Wat haar in overvloed geschonken is.

 

In tegenstrijd met de revolutie,

Bewaart ze haar bloem in kuisheid

Tot prinsen even uit hun zadel stappen,

Eén ervan het jawoord geeft met de ogen toe,

Dan vrouw en kind in galop weer achterlaat.

 

Van schip tot wrak, haar fierheid ingesneden,

Zal niemand haar ooit nog kwetsen,

In bed, où je veux, quand je veux, avec qui je veux,

Alleen haar zoon is prins.

 

Ondertussen zoekt ze in structuur weer veiligheid,

Anker uit haar jeugd.

In  kennis en ambitie overstijgt ze man,

Tot grote baas in een bedrijf,

Een vrouw met klasse, wiens speeksel

Op de tong van een minnaar goud wordt.

 

Nu is haar minnaar man,

Ze verdwijnen in elkaar,

In liefde soeverein.

Ze zal nooit verdrietig oud worden.

BRIGITTE_5548.jpg

 

 

 

 

 

 

14:53 Gepost door ivo konings | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Voelde mij
lichtjes aangesproken
een naam- en generatiegenote
verwekt
aan de oever van de Cicindria.
Beschermd en ontrukte zorgeloosheid,
muurbloempje,
eerste lief, eerste genoot in het echt,
honger naar vrijheid en intelligentie...
twee kroonprinsen,
in bed
zoekend,
avec qui je veux,
ook naar klasse en
zekerheid,
ben aan 't verdwijnen
in de armen van mijn minnaar
en hoop ook
nooit verdrietig oud te worden.

Gepost door: Brigitte Putzeys | 30-11-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.