14-11-10

DERTIG VROUWEN

Dit gedicht komt uit mijn nieuwe dichtbundel: Dertig Vrouwen, uitgegeven bij Devries-Brouwers. Deze dichtbundel is verkrijgbaar na 26 november in de boekhandels.

Ik heb met dertig vrouwen een gesprek gehad. Uit elk gesprek heb ik dan een gedicht gedistilleerd. Uit alle lagen van de bevolking hebben vrouwen hieraan meegewerkt: kapsters, schrijvers, een minister, kunstenaars enz...

 

MILOUDA ( 1970 )

 

In het Marokkaanse achterland

Neemt ze in haar geboorte

Het leven van haar moeder,

Schuld als netels,

Terwijl de vaderliefde vergruizelt

In een vreemd land, onder in de mijn.

 

Ze is vier op de arm van haar nieuwe moeder,

Zelf nog maar een kind van veertien,

Zuster van de vrouw die ze in rouwzang achter laat,

Woestijnroos tot zand verworden

In een gedwongen huwelijk

Met een vreemde man in een vreemd land,

In een vreemd huis, haar naam

Niet eens op de bel.

In onmacht en in heimwee

Schrijft de stiefmoeder haar naam

In het vel van haar vreemde kinderen.

 

Zij, de stiefdochter, kust de hand,

Die haar bijna dagelijks slaat,

Vluchtig en droog omdat het moet,

Eerbied uit de koran,

Voor haar zus, in wil tot leven,

Bijna fataal.

 

Haar grootouders, in traditie,

Kiezen voor haar een man, in taal en stijl,

Onwezenlijk en onbekend,

Die in religie liefde zijn moet.

Zij sloopt dit heilig huis en vlucht

Naar een leven dat in een open landschap ligt.

 

Toch wil ze de Islam kennen in studie,

Ook de geschiedenis van haar volk,

Waarom de ramadam, geen varkensvlees

En Mohammed een krijgsheer,

De profeet Jesus, een apostel van de vrede?

Waarom een hoofdoek, niqab of een boerka.

Voor zichzelf vindt ze een antwoord,

De anderen ook vrij in denken.

 

In haar schommelend zoeken

Loopt haar huwelijk leeg,

Smeekt ze om verwijten

En wordt ze wat ze nooit gekend heeft:

Moeder.

Wat moet ze met dit kind?

Wat doet ze met haar woede,

Een reus in angst en dwerg in liefde

Die ze niet verdient?

“ Doe me pijn,” smeekt ze,” dan voel ik me beter.”

 

Na jaren wordt ze in het kind opnieuw geboren,

Kan ze in de spiegel kijken naar een mooie vrouw,

Naakt en eindelijk bereid om klaar te komen,

Vindt ze melodie in Milouda,

Een rups die vlinder wordt,

Licht in lach en lust,

Hier ben ik.

 

14:44 Gepost door ivo konings | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Schitterende gedichten, Ivo! Snijden met penseel, doezelen met scalpel, beitelen met veder: jij doet het meesterlijk eender hoe! Ik wens je met deze bundel heel veel succes toe, maar daar twijfel ik rechtuit gezegd niet aan. ;-)

Groet

Gepost door: Willy | 16-11-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.