09-02-09

Philemon en Baucis

 

Drie maanden na de dood van mijn moeder stierf mijn vader uit liefde en gemis

 

GEDICHT VOOR DE DOOD VAN MIJN VADER

 

Ik was gelukkig toen je stierf

omdat zij rond je lippen lag

en jij met je laatste adem

haar naam weer leven gaf.

In je vraag naar sterven

lag het antwoord in de liefde

al geborgen.

 

Je laatste maanden van gemis

om haar

en grenzeloze verlatenheid

liggen in mij gestorven,

de treurnis in je laatste loop

getekend in je stad.

En in je moeizaam spreken,

je eer gekwetst

als het juiste woord

weer ergens steken bleef

in afasie.

 

Nu kan je weer lachen

en fier rechtop het ergens in

waar je haar vindt.

 

En je wordt boom met haar,

jullie takken oud gestrengeld

door jullie handen,heel even maar,

in tijd gescheiden,

trilt de wind de bladeren,

zijn ruisen het laatste fluisteren

tot stilte in een jaarring groeit.

Hier staat gij tweeën in elkaar

en weet dat de ander niet meer gaat.

Jij wordt hout in haar,

je tranen,

nu regen aan de wortels

van een eeuwenoude tedere eik.

12:03 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Een prachtig gedicht, Ivo. Ovidius zou je ervoor gefeliciteerd hebben, zeker van. Ik ben blij dat ik het nu hier volledig heb kunnen lezen.

Groet

Gepost door: Willy | 22-02-09

Reageren op dit commentaar

Om stil van te worden, heel mooi

Groetjes
Linda

Gepost door: Linda | 11-03-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.