10-04-08

IK SMEEK OM LIEFDE : Laatste aflevering

 

 

 

 

In één jaar tijd probeer ik driemaal zelfmoord te plegen. Ik word opgenomen in een psychiatrische inrichting. Dominique komt in een pleeggezin terecht waar hij negen jaar zal blijven.
Na de scheiding gaat mijn deur voor iedereen open, mijn handen wagenwijd, klaar om te geven. Met het geld van een erfenis koop ik een splinternieuwe Mercedes voor goede vrienden, geef mijn wasmachine cadeau aan de buurvrouw, koop voor honderden euro's geschenken op verjaardagen die ik nauwgezet bijhoud. Op den duur leen ik geld om maar te kunnen geven. Dan ben ik echt gelukkig. Ik teken zelfs papieren om de schulden van een vriendin af te betalen maar ondertussen sta ik al lang in het rood. Voor de deurwaarders zet ik koffie en loop naar de bakker voor een taart. Nog driemaal word ik opgenomen in een psychiatrische inrichting waar ik de miserie van de anderen op me neem. Ze geven mij morfine om de dag door te geraken.
Een paar maanden geleden word ik opgepakt voor oplichting.
De combi rijdt nu richting gevangenis. We rijden langs het kanaal waar Tony elk weekend gaat vissen. Ik ben nu al twee jaar met hem getrouwd. Hij is lief voor mij en Dominique. We slapen niet in hetzelfde bed. Over seks wordt niet gepraat. Ik heb ook geen behoefte meer aan knuffelen en daarin voel ik me schuldig. Later, misschien, later.
Hij helpt me de schulden af te betalen.
In de gevangenis kom ik tot rust. Er is weer structuur in mijn leven. Mijn medegevangenen zijn vriendelijk en het personeel ben ik dankbaar. Ik voel me beschermd en stilaan zakt het water dat me tot aan de lippen stond. Er is weer hoop. Nu meng ik droefenis al met vreugde en hoor mijn moeder zingen. En Tony bezoekt me elke dag.
Hier leer ik zelfs poëzie schrijven en daar ben ik echt fier op.
Nu mag ik al buiten met een enkelband. Mijn binnenwereld weer buiten, de buitenwereld weer binnen. Ik word geholpen, gelukkig. Als ik kon droeg ik mijn begeleiders als juwelen aan mijn vingers.

Elke avond ga ik slapen met het gedicht dat ik in de gevangenis schreef, het gedicht dat van mij is. Ik, Carla, schreef het. Het heet ‘Vrijheid'.

De woestijn is mijn wereld,
Steen wordt zand.
Verschroeiende hitte vreet aan mij.
Ik wil het vuur verbranden
Maar ik kan het niet.
Andere mensen zijn zwepen.
Ik vlucht, ik val, ik rol,
Een nul.
Ik droom van aardbeientaart,
De zoetheid van mijn gezin,
Een oase in mijn geest.
Dwarrelend de zachte donzen woorden,
Donkere kamers worden licht.
Angst sluipt nu uit mij,
Mijn nul
Een zon.





 
 

10:25 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Een erg aangrijpend verhaal. Ik kreeg een krop in mijn keel bij het lezen ervan.
Hopelijk kan ze deze keer al die miserie achter zich laten en een nieuw leven opbouwen met haar Tony . Langs deze weg wens ik haar alvast veel (zon)licht en geluk toe en uiteraard de heerlijke aardbeientaarten!

Gepost door: Christel | 10-04-08

Reageren op dit commentaar

Veruit het mooiste en meest meeslepende verhaal dat ik het laatste jaar las. Ik had het ook willen zien in het theater, misschien, wie weet, ooit... ?
En voor haar wens ik dat ze gauw de kans krijgt op een normaal leven met man en kind.

Gepost door: Parelmoer | 11-04-08

Reageren op dit commentaar

Jouw pen als scalpel in een diepmenselijk drama. De buitenkant van de miserie zien we allemaal, maar aan de innerlijke gevoelens wordt gemakkelijkheidshalve gauw voorbijgegaan. Prachtig geschreven, Ivo. En nodig!

Groet

Gepost door: Willy | 17-04-08

Reageren op dit commentaar

ik smeek om liefde vind het gedicht prachtig dringt echt door tot in je diepste gevoelens
ik, denk echter dat vele mensen deze gevoelens hebben maar niet kunnen uiten

Gepost door: daddy | 25-10-08

Reageren op dit commentaar

Dit was op valentijnsdag .Na een scheiding van 1 jaar Heb ook jaren geleden mij gevoelens opgescheven
bij deze
JIj was eenzaam toen ik je ontmoette Ik werd eenzaam toen ik je verloor
maar jij blijft steeds in mijn gedachten ,om wat gebeurde daartussendoor

Gepost door: daddy | 25-10-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.