03-03-08

DE MACHT VAN EEN SIGAAR

Zaterdag zat ik op een terras op de Grote Markt in Hasselt. De verwarming stond er aan. In tegenstelling met de aarde, had ik even wat opwarming nodig. Na wat geslalom met mijn rolstoel, manoevreerde ik me aan een tafeltje. Mijn vrouw, exvoorzitter van de vrouwensigaarclub, legde haar heerlijke sigaartjes op tafel. Achter ons zat een oma met haar drie kleinkinderen. Langs ons een fors koppel, waarschijnlijk in Hasselt verzeild na een dramatische Kataraktaanval.

Ik bestelde een cognac, zij een witte wijn. Gracieus stak ze een sigaartje op. Het heerlijk aroma uit Cuba dwarrelde dank zij de wind over het hele terras zodat iedereen ervan kon genieten. Niet dat ik een salsa verwachtte, maar de ritmische reacties op de exotische geuren bleven uit. Hoewel.

Achter ons begon de ouwe taart haar kleinkinderen  oorlogstechnieken aan te leren om zich te beschermen tegen een biologische aanval. Gezien de vele glazen en de prille leeftijd van de toekomstige slachtoffers overwoog ze niet een onmiddellijke terugtrekking maar een strategische plaatsverschuiving. Ze maakte haar vinger nat en keek vanwaar de wind kwam. Dan sommeerde ze de kleinkinderen uit de gevarenzone weg te trekken. Ondertussen bestookte ze de vijand met hatelijke opmerkingen, zich wendend tot de kinderen. " Die vieze rook zal ons allemaal ziek maken. Zie je die arme meneer in de rolstoel, hij kan niet gaan lopen als zijn vrouw rookt. De teer zet zich vast op zijn longen en dan zal hij 'nog' rapper dood gaan. Een bemoedigend verslag over mijn gezondheidstoestand dat mij zomaar gratis kwam toegewaaid. Omdat wij beleefd zijn en begrip hebben voor dementerende bejaarden, zwegen we.

Ondertussen was er een jong koppel naast ons komen zitten. Ze vroegen beleefd aan de 'Katarakten' of het niet stoorde als ze een sigaretje opstaken. Onverstaanbare klanken borrelden op uit vier bolle kaken, klanken die als het ware ontsnappen uit een vat vette olie. Beide jonge mensen luisterden met ontzetting toe hoe ze de les gespeld werden over gezondheid en het verpesten van de lucht voor anderen, althans dat meenden wij op te maken uit deze Westvlaamse hutsepot. Hun beider body mass index was ruim voldoende om 4 strandstoelen aan de Oostendse kust te vullen. Door de opwinding kreeg de mevrouw plots zuurstofgebrek en ze zeeg amechtig neer in haar stoel. Een pekzwarte allochtoon schoot haar terhulp maar ze riep dat ze geen vreemden aan haar lijf duldde. Hierop riep een Marokkaan in perfect Westvlaams dat ze een racistisch wijf was. Een skinhead met combatboots gooide zijn glas bier over de man heen en riep dat hij maar terug moest naar zijn eigen land.  

'Calmez vous monsieur, calmez vous s'il vous plait,' probeerde een Waal vriendelijk tussen te komen maar dat was eerder olie op het vuur. Een lookalike van Bart De Wever stormde vooruit en gooide zich met volle gewicht op de arme man die bijna bezweek onder het Vlaamse geweld. ' Vuile Waal, bemoei u met uw eigen zaken,' klonk nu uit meerdere monden op het terras. Een moslima, met hoofddoek, rukte een Indische bloemenverkoper de rozen uit de hand en timmerde ermee op het hoofd van de lookalike. De rozenblaadjes schoten weg als stukjes uit een clusterbom. Een jood, met keppeltje, zag zijn kans schoon en rukte de hoofddoek van haar kop. Een Palestijn...

En zeggen dat Hasselt onlangs werd uitgeroepen tot één van de gezelligste steden van Europa. 

 

 

11:10 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Ik heb weer goed gelachen Ivo, fantastisch verhaal, prachtig geschreven en ik zit me nu al de hele tijd af te vragen tot hoever de werkelijkheid ging en waar je verbeelding haar aanvulde.
:-)

Gepost door: Parelmoer | 03-03-08

Reageren op dit commentaar

Menslief wat heb ik gelachen een pracht van een verhaal, en het doet deugt.
Maar eigenlijk heb ik dezelfde vragen als Parelmoer hoe ver is uw fantasie gegaan.
Nu fantasie of niet ik heb er deugd van gehad

Groetjes
Linda

Gepost door: Linda | 04-03-08

Reageren op dit commentaar

Dat is juist het leuke aan schrijven. Hoe je in dit verhaal de realiteit met een flinke dosis verbeelding mixt. Ik kan het me erg levendig voorstellen, precies een komediefilm. Alleen heb ik lang niet evenveel lef om het zo gekruid te vertellen. Knap,zeg!

Gepost door: Christel | 05-03-08

Reageren op dit commentaar

Waar rook is, is vuur, Ivo! Ik heb alles op CNN gezien. Great!

Groeten

Gepost door: Willy | 07-03-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.