14-02-08

MARIA MAGDALENA

marie

 

 

 

 

 

 

 

 

Bruidskleed met scharen

 

In alle kamers hangt haar bruidskleed,

geel verleden,

gesponnen uit zilveren rag

van langerekte liefdes en ingemonde koorts

omdat ze Maria

Magdalena heet.

 

Ze staat als in een uitstalraam

dat zonder ramkraak

niet te breken  valt,

en eens het plooiijzer onder het oksel

keert ze, als gekloven kwik,

altijd weer aan zichzelf terug.

 

Op alles wat verscheurd is

of versnipperd,

laat ze haar speeksel druppen,

zoekt ze alibi's voor verbondenheid.

 

Je kan in haar geen kind verwekken,

alleen als je haar open snijdt,

om dan het broedsel

uit haar schaal te likken.

 

Van haar smeed ik een beeld

uit repels en flarden,

tot één woord gestreeld.

 

14:19 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Weer indrukwekkende poëzie Ivo, ik geef toe, moest het een paar keer lezen eerst maar...waaw !

Gepost door: Parelmoer | 14-02-08

Reageren op dit commentaar

Dag Ivo Je slotzin maakt het geheel af, schitterend ! Lieve groeten,

Gepost door: Joke | 14-02-08

Reageren op dit commentaar

Het beeld is al af. Prachtig!

Groeten

Gepost door: Willy | 14-02-08

Reageren op dit commentaar

om te lezen en te herlezen, prachtig gewoon

Gepost door: merel | 16-02-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.