11-02-08

OPERA OP HET TOILET IN DE MUNT

de munt

Vorige week ben ik zoals aangekondigd naar de opera geweest in de Muntschouwburg in Brussel. Als rolstoelgebruiker moest ik maar 35€ betalen voor een plaats. Mijn begeleider, in dit geval mijn vrouw, betaalde 75€. Ik weet niet of hun beweegreden reductie te geven voor een mens met een beperking ingegeven is door medelijden of het inzicht dat hij toch niet dezelfde keuzes kan maken wat kijkcomfort betreft. Je moet ervan uitgaan dat wij graag evenveel betalen als een 'normale' cultuurconsument op voorwaarde dat we ook op gelijke voet behandeld worden. Zonder begeleider is het meestal niet te doen, dus lijkt het me logisch dat men deze persoon een reductie geeft. In vele culturele centra in Limburg mag de begeleider zelfs gratis binnen.(één van mijn verworven actiepunten)

In de Munt werd ik ergens geparkeerd onder een balkon op een middengang. Mijn vrouw moest wat verderop inschuiven. Door het overhangend plafond was het onmogelijk om de boventiteling van de opera te volgen en dan wordt het toch moeilijk om te volgen. Daarvan had men mij niet op de hoogte gebracht want anders zou ik de plaats zeker geweigerd hebben.

Tijdens de pauze moest ik naar het toilet. Bleek dat het aangepaste toilet niet bruikbaar was; een jongeman was toch zo lief om even mee te gaan om te kijken of het toch niet lukte maar hij zakte tot zijn enkels in iets wat leek op zand met droge mortel gemengd. Hij vatte het slimme plan op mij hier doorheen te duwen maar na enige overedingskracht zag hij toch van dit plan af. Mijn blaas stond zowat op springen todat mijn vrouw het lumineuze idee kreeg om een plastic fles te vragen aan de receptie.

Omdat de hals van een fles toch iets te klein is om gezwollen lid doorheen te wringen, vroeg ze om de fles doormidden te snijden. Hun verbaasde gezichten pasten perfect in een operascène. Ik reed snel een vestiaire in waar ik met mijn hoofd tussen de dure bontmantels mijn water rijkelijk liet weglopen.

Ondertussen was de pauze afgelopen. In een aftandse lift haastten we ons naar de eerste verdieping. De opera was al begonnen. Een begijn kwam ons in paniek toegelopen en jammerde maar voortdurend. Toen de deur openging begreep ik haar geklaag want op mijn plaats zat een valide persoon op een stoel die in de rapte bijgeplaatst was. Waarschijnlijk een vriendin van de begijn die gratis naar het tweede deel kwam kijken. Rond mij waren een aantal mensen verdwenen en andere waren er weer bijgekomen. Toch een hoogst merkwaardige ontwikkeling. De mevrouw op de stoel maakte plaats voor mij zodat ik toch nog ongestoord kon verder kijken.

In het cultuur centrum van Hasselt kunnen er zetels ( op de beste plaatsen) weggenomen worden zodat rolstoelgebruikers er ongehinderd kunnen plaatsnemen. Dat heeft een beetje geld gekost maar iedereen is nu tevreden. Een goeie tip voor de directie van de Munt.

 

11:26 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Dag Ivo Ondanks het feit dat er nog veel werk aan de winkel is naar het comfort toe van rolstoelgebruikers. Bracht je me hier toch aan het lachen met je avondje opera. Nog een fijne avond, lieve groeten,

Gepost door: Joke | 11-02-08

Reageren op dit commentaar

En dat in de munt ? In een tijd dat rolwagengebruikers heel gewone mensen geworden zijn die je overal tegenkomt en die net dezelfde dingen doen als anderen. Erg is dat. Zo plots begint 'café' van Herman van Veen hier in mijn hoofd te spelen. Prachtig wat je bereikt hebt in Hasselt, zou overal vanzelfsprekend moeten zijn. Net als voetpaden waar je op en af kunt rijden zonder in de goot te blijven steken. Onlangs ergerde ik me ook aan hindernissen in de vorm van grote (sier ?)betonblokken, nieteens bloembakken op een parkeerstrook. Even geloofde ik dat die daar geplaatst waren omdat je er met een rolwagen tussen zou kunnen en dat je zo de mogelijkheid kreeg om tussen de geparkeerde auto's de straat over te steken ( geniaal idee dacht ik, ook voor kinderwagens ) maar die dingen stonden te dicht bij elkaar en bleken dus volkomen nutteloos. Kilometers omweg doe je tijdens zo'n wandeling. Misschien is dat met een electrische rolwagen nog doenbaar maar duwen is na een tijd ook wel zwaar. En dan ligt de straat altijd open net op die ene plaats waar het voetpad schuin afloopt of er staat een auto stil met een gezellig telefonerende chauffeur die zich van geen kwaad bewust is terwijl je net daar de straat op moet. En laatst in het shopping center ontdekte ik een winkel waar rolwagens niet welkom zijn, daar ga ik dus ook nooit meer binnen. Al goed dat je tenminste een korting krijgt op een operakaartje, een druppel op een hete plaat.
Groetjes,

Gepost door: Parelmoer | 11-02-08

Reageren op dit commentaar

Er is altijd wat,hé. Een reductie op een operaticketje tegenover een goede kijkcomfort.
Ik zou ook liever de volle pot betalen en alles naar behoren volgen.
Goed van je om het cc van Hasselt toegankelijk te maken voor rolstoelgebruikers.
Deze avond met de organisator van Saint-Amour gepraat. Door de directe confrontatie (ze hadden mijn protestmail niet beantwoord) durven ze nu niet meer een gebarentolk weigeren.
Onbekend maakt immers onbemind en de wereld heeft ons ,de 'ijsbrekers' nodig om veranderingen teweeg te brengen,nietwaar?
PS bedankt voor de tip!
Groetjes,

Gepost door: Christel | 12-02-08

Reageren op dit commentaar

Uit-Munt-end!

Groeten

Gepost door: Willy | 14-02-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.