09-02-08

DONKERE KAMER

 

 

 

DONKERE KAMER

 

 

In mijn gedachten

stroomt je lichaam

als water door mijn vingers.

 

Ik wil als een inktvis

over je sluipen,

hopen dat je niet wakker wordt,

mijn eigen naaktheid

naakter,

omdat ik je ogen weet,

de kamer voor mij in duisternis

voor jou badend in het licht

mijn onzekerheid en mijn verlangen.

 

Ik verwacht dat je me slaat

als ik je lijf doorblader,

mijn vingertoppen in jouw sintels,

het bloed dat in je lippen zinkt,

voel ik je onderdeeltjes,

loop ik je landkaart af,

mijn mond is hard en droog.

 

Ik wil niet dat je mijn gesteun hoort,

mijn wezen zijn ontknoping vindt

en jij mijn grimassen leest,

 

want ik ben blind.

 

12:14 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.