25-12-07

IK HET INSECT, ZIJ DE BLOEM

engelebengel

 

 

 

 

 

 

 

 

IN DE WINTER WIL ZE SLAPEN

 

 

Zij wil dat ik mijn vingers

op de aders van haar slapen leg.

' Ik denk te veel,' zegt ze dan,

' ' t wordt tijd dat ik even slapen ga,

alleen.'

 

Als in de herfst legt ze

de blaadjes van haar liefde

aan de wortels

en dekt zich voor de kou.

 

Ik, een beetje radeloos,

weet niet wat ze doet

als ze haar winterslaap begint.

 

En alles wat er op haar ligt,

draait en waait en keert,

verteert, rot weg,

mijn onverschilligheid,

mijn vanzelfsprekendheid.

 

Nu wil ik- wil ik wat laat-

met haar in de winter vriezen

maar zij verroert zich niet,

voedt zich met mijn angst en spijt

tot zij straks, als het lente wordt,

weer vers en overdadig

de kop opsteekt

en lacht.

 

Ik het insect, zij de bloem.

Ze weet dat ik zal wachten.

11:23 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Fijne kerstdag twinkelende sterren rinkelende bellen...kerstmis is gekomen een tijd om bij weg te dromen...mijn wensen zijn maar kort...toch meen ik elk woord aan iedereen die ik zeg...fijne Kerstdag...

Gepost door: yolanda | 25-12-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.