23-12-07

BERNARD DEWULF OP HET MATJE

A9

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vanmorgen las ik een arikel van Bernard Dewulf die op zoek gaat naar de vind- en de rustplaats van het jongetje dat dood werd teruggevonden op het strand van Oostende. Een meesterlijk artikel, poëtisch proza, een zoete croissant op een grauwe zondagmorgen. Hij draagt ons mee in zijn rugzak, we voelen zijn aarzelende stap als hij bij de vindplaats komt. Op het grafschrift van Wouter Xander Aaron staan twee kanjers van taalfouten. Bernard vraagt zich af of hij er zich druk moet over maken. Zijn liefde voor kinderen zal hem wel behoeden voor zware literaire oprispingen hieromtrent.

Toch is er een woord in dit paleis van taal dat misplaatst is. Ik weet het, de mens Dewulf is er zich niet bewust van, misschien glijdt er wat verdriet uit zijn pen als hij het woord gebruikt. Eerder zou hij het boetekleed aantrekken, vierentwintig kerstmarkten aflopen dan vrijwillig iemand te kwetsen. Dit woord wordt gebezigd, misbruikt, is helemaal fout, hardnekkiger dan de spreekwoordelijke vlo, discrimineert, stopt mensen in vakjes. Jammer genoeg kan je dat alleen maar ervaren als je in de situatie zit van de betrokkenen: mensen die skiën, wandelen, zwemmen, op stap gaan, zich lazarus drinken, lachen en wenen, kinderen hebben, echtgenoot of echtgenote zijn, af en toe eens ziek zijn, van opera en Deus houden. En soms gebeurt het ook wel eens dat ze patiënt worden als ze bij het skiën een arm breken, als het hart niet meer echt mee kan, als er een griepje in ze huist, als ze borstkanker krijgen of de prostaat het laat afweten. Ik lees dus in zijn artikel dat de duinen nu ook toegankelijk zijn voor 'rolstoelpatiënten'. Och arme, die zieke mensen die tegen hun zin, de infuus bij de hand door de duinen gerold worden, een verpleegster constant het kwijl van de misvormde mond wegvegend, hoorbaar het iodium inharkend dat hun levensdagen moet verlengen.

Ik weet zeker beste Bernard, dat je nu bloost en dat je dit woord alleen nog maar zal gebruiken als het echt in de context past. Vergeef me als ik je hiermee in verlegenheid breng want dat verdien je niet. Misschien kan je hierover eens een stukje op de voorpagina van De Morgen schrijven, een beetje mea culpa slaan, zodat de lezer eindelijk een rolstoelgebruiker uit zijn gehandicapte taaltoestand bevrijdt.

Op mijn tekening hierboven een uitbundige rolstoelgebruiker, bergaf, sneller en sneller, roekeloos, zijn handen los van het stuur, een feestgebaar. Blijkbaar weet hij niet dat zijn remmen het zullen begeven, nog even en hij vliegt uit de bocht, de afgrond in. Toch maar opletten dat hij niet in de rolstoel terecht komt. Dan zal hij toch een tijd patiëntje moéten zijn.

Dag Bernard, sans rancune.

12:02 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Ik vind een 'rolstoelbestuurder' nog beter, Ivo. Want zelfs als iemand de rolstoel duwt, dan geeft de inzittende nog steeds de noodzakelijke aanwijzingen. Geloof me, ik heb wat ervaring in die dingen. :-)

Groet

Gepost door: Willy | 23-12-07

Reageren op dit commentaar

Goed dat je daarop wijst Ivo, mensen denken daar niets bij, ze proberen zelfs beschaafde taal te gebruiken. Bernard zou beter moeten weten, vind ik ook. Je herinnert me aan een rolstoelgebruiker die ik lang geleden tijdens een vakantiejob leerde kennen. Ik was verantwoordelijk voor een groepje jongeren, we waren op 't klein strand in Jabbeke en in ons jeugdig enthousiasme namen we die jongen met rolstoel mee tot boven op een soort van duin. En toen kantelde de rolstoel en hij rolde naar beneden in het zand. Ik voelde me verschrikkelijk schuldig maar de jongen moest er hartelijk om lachen en dat brak het ijs in de groep. We hebben hem echt overal meegesleurd die zomer, door de bossen, tot boven in een kerktoren en natuurlijk ook in zee. We waren jong en niets was onmogelijk.
Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 23-12-07

Reageren op dit commentaar

Prettige Kerstdagen gewenst

Groetjes
Linda

Gepost door: Linda | 24-12-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.