15-12-07

DE PUTTERSKOOI

a6a1_1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

VOGEL  BORDUREN

 

Al weken borduurt ze een vogel,

in en uit, in en uit,

met gouddraad en zijden stiksel.

 

" Naaien en vogelen," zegt ze droog,

" daar heeft het alles mee van doen."

 

Omdat ik de haan niet

in haar korf wil zijn,

zwijg ik.

Ze vermoedt in mij een huismus,

veel liever hokt ze met zwervers

en nachtvogels.

 

Ze weet dat ik geen aasgier,

geen adelaar kan zijn,

geen zanger maar een kraai,

geen goudhaan maar een platbek.

 

Ik, de vogelaar,

wacht in de wipkooi

tot ze me met de lokfluit lijmt,

ik in haar zaadbak scharrel,

schetter, schuifel, kwetter en kweel,

kir en klok, kras en slobber.

 

" Ziet ge wel'" zegt ze,

" 't is uw gekwebbel en gesnater,

uw draaien en uw tollen,

uw keren en uw draaien

in mijn putterskooi."

 

Daar  heeft  het alles mee van doen.

13:06 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Woordgoud en poëtisch stiksel op hun best. Je weet het uit te vogelen, Ivo!

Groet

Gepost door: Willy | 16-12-07

Reageren op dit commentaar

Hier is leuke, mooie en soms aangrijpende poëzie te vinden.
Ik heb er van genoten

Groetjes
Linda

Gepost door: Linda | 16-12-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.