14-12-07

DE BASTAARD IS ONZE REDDING

koen

 

Koen Van Mechelen, een goede vriend, is een interessante kunstenaar. Met zijn project 'Cosmopolitan Chicken' is hij wereldberoemd geworden. Het komt erop neer dat hij kippen uit de hele wereld kruist. Zonder bastaards gaat de wereld kapot. Op die manier behandelt hij heel wat ethische problemen zoals klonen, globalisatie, genetische manipulatie, multiculturaliteit e.a.

Het is natuurlijk een interessant uitgangspunt dat als je blijft samenhokken zonder het hek open te zetten , je eraan kapot gaat. Door inteelt verzwakt het ras en verdwijnt uiteindelijk. Deze metafoor duwt ons met de neus op de feiten: de mens zal uit zijn hok moeten komen en zich vermengen met zijn omgeving, de wereld, de echte uitkomst voor een betere toekomst. Op zijn website www.koenvanmechelen.be vind je meer uitleg.

Voor één van zijn catalogi schreef ik dit gedicht.

 

ONDER DE HEMEL IS ALLES BREEKBAAR

 

Langs de oever waaronder de vissen

trager groeien in hun waterkooi,

kruipen de monumenten vogels,

te zwaar voor hun eigen lichaam,

naar de grond geplooid.

 

Ze stamelen omdat ze geen pauwen zijn,

alleenspraak in hun ijzeren leegheid,

onder een hemel,

onder een boom,

onder een dak van kippendraad,

in een schelp met parlemoer,

in een ei gekist,

een doorkijkmoederschoot

waarin ze vloeken en lamenterend

hun vleugels door de wanden drukken

omdat het er veilig is,

liever verminkt of verbrand

door de witte zon maar vrij,

toch angstig omdat er geen herders zijn

of mannetjes in glas

waarin het thuislicht brandt.

 

Hun koppen zijn bekken in de aarde

en lam kijken ze naar de toppen van de bergen

waar het klapperen van hun vleugels

zou moeten galmen,

machtig,

maar de ruimte is van glas,

niet vatbaar, doorschijnend,

waar liefde is omdat er haat is,

waar rust is omdat er onrust is,

waar leven in een ander land beschreven staat

omdat de dood is.

 

Dat vertellen ons de vogels

met de kooien in hun lijf gewassen

en in hun houten poten

de jaarringen zeggen

dat ze straks in het zuiden,

ontbloot en dood

en uitgestorven zijn.

 

 

12:14 Gepost door ivo konings in literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Weg met die ophokplicht! Te kippig allemaal. Raak gedicht, Ivo.

Groet

Gepost door: Willy | 14-12-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.