30-11-07

VAN TIJD NAAR RUIMTE

beeldengroep 002_small
beeldengroep 014_small
beeldengroep 005_small
beeldengroep 008_small

Dit beeldhouwwerk heb ik jaren geleden al gemaakt. Het bestaat uit 6 bronzen beelden. Deze groep kreeg de naam 'Gestalt ', een Duitstalige term uit de psychologie. Elk beeld kan je op meerdere manieren plaatsen zodat het langs alle zijden zichtbaar wordt. Elk beeld kan je in verschillende combinaties t.o.v. mekaar plaatsen. Je kan dit met 2, 3, 4, 5 of 6 beelden doen. Bij de groep horen ook nog 6 marmeren sokkels, elk met een andere afmeting, waarop de beelden kunnen geplaatst worden. Je kan er politiek commentaar mee geven, je kan je vriendin duidelijk maken dat je vanavond kopijn hebt, je kan het figuratieve abstract maken, je kan..., je kan...., je kan....

Ik heb ooit laten berekenen hoeveel combinaties je kan maken met dit kunstwerk. Ik ken het juiste getal niet meer, maar het kwam erop neer dat  eeuwen lang elke seconde een combinatie mogelijk was. Dit lijkt zo onwaarschijnlijk dat je het nauwelijks kan geloven.

Maar deze wetenschap heeft me toch tot nieuwe inzichten gebracht. Probeer zelf maar eens aan de hand van deze foto's combinaties te maken en je zal merken dat het al vlug onbegonnen werk is. De enige manier om er mee om te gaan is de cijfers om te zetten in ruimte, en de tijd die je nodig hebt om alle combinaties uit te voeren te transponeren in deze ruimte. Ruimte is alomvattend en niet te vangen in cijfers, meters of seconden. Ook niet als je er mega of giga voorzet. Ruimte is oer, niet definieerbaar en daarom zo almachtig. Waarschijnlijk heeft deze almacht bijgedragen tot de godsgedachte, het onverklaarbare moest verklaarbaar worden door een schepper te benoemen. Zo verzoende de mens zich met het onmetelijke, met alles wat zijn klein verstand te boven ging. Nu is hij veilig want de ruimte is een baarmoeder, een oermoeder waaruit alles ontstaat en waarnaar alles ook terugkeert. Deze gedachte kan ook ongelovigen bekoren want de dood, tout court, is toch ook maar dood.

Wat ik zelf ervaar is dat de tijd met het ouder worden anders ervaren wordt. De tijd dat ik op school zat leek me toen ik zo jong was eeuwen te duren. De laatste 6 jaren zijn in een oogwenk voorbij gevlogen en ik weet zeker dat als ik nog veel ouder word, de tijd nog sneller voorbij zal vliegen.

Hieruit concludeer ik dat tijd relatief is en dat de tijd, zelfs in een kort mensenleven, al opgaat in de ruimte. Leg de tijd van een mensenleven op een meter en je zal zien dat van die meter niks meer overschiet als dat leven 'op' is. Tijd verdwijnt als een zeepbel in de ruimte. Ook Einstein is in die ruimte al 'een tijdje' opgenomen en volgens mij is dat niet relatief.

 

 

11:47 Gepost door ivo konings in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Boeiend om lezen, Ivo. Ik heb het kunstwerk bij jou gezien en kunnen manipuleren. Een meesterstuk! Zowel van idee als van uitvoering.
Vandaag weer een artikel over het meisje van Qatif in De Morgen. On-voor-stel-baar!

Groet

Gepost door: Willy | 30-11-07

Reageren op dit commentaar

Waw Dit is knap. Dit is mooi. Dit is ... waw.
Hoe groot zijn die beeldjes. Ze zien er klein uit, zoals sieraadjes maar misschien zijn ze wel groot?

Gepost door: Adem | 01-12-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.