28-11-07

ACHTER GLAS

 

 

Nooit zal je taal zo doorzichtig worden

als je huid,

waaronder adertjes

op weg naar het verlangen

kwetsbaar vloeien,

dwang van dag en nacht,

bloot en pakbaar,

alsof achter glas je leven

zichzelf tekent

en zich in ontelbare patronen

vastnaait rond je hart

waarin ik tevergeefs

een schuiloord zoek.

 

Geef me je plattegrond

met elke hoek en kant,

leg je naam tussen de straatstenen

want ik wil zwijgen

als ik je land afloop,

je grondsmaak proeven,

antalgisch in je plooien

om zonder adres achter te blijven

zodat niemand me nog vindt.

10:26 Gepost door ivo konings in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Weer sjiek, Ivo!

Groet

Gepost door: Willy | 28-11-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.