21-11-07

NOSTALGIE

 

N O S T A L G I E

 

In veel te grote rubberen laarzen

staat ze op de blauwe steen

voor het boerenerf,

in haar handpalm nog

een zachte moederwang.

 

Ergens blaft een hond

in klei gegoten,

onveranderlijk.

 

achter haar klinkt de keuken,

in haar rug is alles veilig.

 

Voor het eerst drinkt ze cola,

zuinig,

uit het flesje,

ze regelt nu al haar verlangen

in de tijd.

 

In de gier en de bloesems

huizen de geuren en de kleuren

die haar jaren later

gelukkig zullen maken.

Zelfs het geronnen bloed

van de slacht op de zinken bak

is vredig.

 

Ze dompelt haar hoofdje in de regenton

en slaat het water overvloedig uit het haar

dat openvalt als een pauwenveer.

 

De zijden jurk op de wasdraad

draagt windvingers,

hij glijdt als lauw water

over haar tastend handje

dat de geuren opwarmt

uit een gewassen nacht.

 

Zoveel van toen

is nog in haar.

 

 

Ivo Konings

 

 

 

 

 

10:59 Gepost door ivo konings in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Een prachtige tekening met woorden!

Groet

Gepost door: Willy | 21-11-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.