19-11-07

OUD KERKHOF HASSELT

Noudkerkhof1


Gisteren en vandaag, dr. Jekyll en Mr. Hide, licht en donkerte.

Kon ik maar een replica van je maken, dag van gisteren, je in een doosje stoppen waarin je je stralen door elk kiertje naar buiten perst. Dag van gisteren, met je lange schaduwen die als zwanen door het landschap glijden, de lage winterzon schaatsend over het jonge ijs, je geluid zo helder in de hemel. Je stralen in het beukenbos op oude gladde basten, elk rood nog prikkend uit het dorre blad, je lichtflitsen op-en neer duikend, slalom van almacht.

En nu vandaag, vanmorgen, die grauwheid weer, dat miezerige doffe licht op zoek naar schaduw, vochtig asfalt. De enige plek waar dit weer me kan bekoren is op het prachtige oude kerkhof van Hasselt. Hier mag het vale licht zich leggen op de graven, zich ankeren in het mos. Hier mag een boom doorzichtig zijn, zijn blad een grafsteen sieren. Hier mag rust wat roestig zijn.

Je kan er poëzie lezen. Dit gedicht van mij kan je lezen op een bordje dat voor het beeld op de foto staat.

 

OMDAT ER LIEFDE IS GEDIJT DE DOOD

 

Dit is geen kerkhof maar een tuin

waar  dood gedijt als verse groenten

en de honingboom, dronken van groen en eeuwigheid

het gelaat van de stad naar een hemel zuigt.

 

Hier is de liefde sterker dan de dood,

geurt ze wit in late chrysanten,

ze legt zich moegereisd op het tapijt der eeuwen

aan de naakte voet van een madonna

die doornen droefheid draagt.

 

Zij is elk kerkhof, geliefden komen thuis in haar,

niemand sterft zo mooi als zij.

In de bedding van haar hals,

slaapt het zwart fluweel van de seizoenen,

onder de stenen rust, draagt ze de tijd van het licht.

" Tristesse Oblige."

 

 

 

11:23 Gepost door ivo konings in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Weer met zoveel genoegen gelezen, Ivo! Subliem!

Groet

Gepost door: Willy | 19-11-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.