17-11-07

PARTNERGEWELD

partnergeweld

 

 

Wat met een schreeuw begint, mag nooit in stilte eindigen.

Met deze slogan wil men de slachtoffers van geweld er toe aanzetten om erover te praten. Huishoudelijk geweld blijft immers in een taboesfeer steken. Als ik door de straten van Hasselt wandel op een drukke zaterdagnamiddag dan kom ik honderden slachtoffers tegen, veel meer vrouwen dan mannen. Maar dat betekent ook dat er honderden geweldenaars aan me voorbij lopen zonder dat ik het merk. Voorwaar een akelige gedachte. In Vlaanderen wordt één op vijf vrouwen slachtoffer van familiaal geweld. Als je bedenkt dat dit cijfer nog heel wat aangroeit mocht iedereen die er mee te maken krijgt dit openbaar maken, dan huiver je.

Verder lees ik dat 95% van alle gewelddaden binnen de woonst gebeurt. Voor Europese vrouwen tussen 16 en 44 jaar is geweld binnen het gezin de eerste doodsoorzaak.

Dit gedicht is geen schreeuw en hopelijk eindigt het in stilte, al is het maar voor even.

 

WATERVAL

Ik wilde wel de waterval beklimmen

Toen ik met u voor het altaar stond

Opdat gij mij dan rillend zou bedekken

Lieve man.

 

Ik wilde in het donker voor u leven

Alleen gebaar maar zijn

En zelfs geen liefde vragen,

Blind en stom uw voetmat zijn.

 

' Het water holt een harde steen,'

Zegt men,

niet eens de scherpe kanten rond ik af,

niet uw steen.

 

Nu mijn water op is

En gij mijn bodem ziet,

Weet ge nog niet wat ik waard ben,

Ik kan niet eens mezelf verdrinken.

 

Is het omdat ik u dode zonen gaf,

Gij uw handen in mij snijdt

En gij als een ziekte

Uw ranzig sperma in mij spreidt?

 

Nu vind ik in verdriet en dood

De juiste tonen.

Ik zing alweer

Van u bevrijd.

 

 

12:06 Gepost door ivo konings in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.