16-11-07

'T ZIJT GIJ'

zittende_vrouw_zwart jpeg

Ik heb deze versie vanmorgen in het zwart gemaakt. Ik had ze eigenlijk ook in andere kleurtjes maar zwart past zo goed bij haar. Zo kijk ik beter in haar ziel, want zijzelf straalt nu eens violet of helgeel, dan weer lila, zwembadblauw of oker uit, une comédienne française, die een kamer vult, de hoofdrol speelt ze in haar eigen stuk. Maar zonder regisseur lijkt ze toch wel wat verloren, je veux, je ne veux pas, tu sais, parfois je sais, je ne sais pas. Het vervelende is dat ze zo gemakkelijk in de wereld stapt maar toch achter haar muurtje wil blijven huizen waar ze in haar eigen spiegel kijken moet.

Zij bestelt een pizza capriciosa. Vind ik daarin het woord 'caprice' terug? Een containerwoord voor la comédienne. Letterlijk vertaald : bevlieging, bui, speling, gril, kuur, nuk. Ze komt weer aangewaaid, en zet zich  beminnelijk onschuldig weer aan tafel. Ik bestel uit pure onmacht dan maar een pizza maffiosi, pikant, zo ééntje waar alles op ligt, zelfs een coeur d'artichaut, in haar nabijheid eerder een 'coeur d'artichocque'. Mogelijk vindt het woord 'Maffia' zijn oorsprong in het Arabische Mu Afat: Mu betekent moed, Afat het beschermen van de zwakkeren tegenover de sterken. Ik vraag me af of ik wel de juiste keuze heb gemaakt maar in alle eerlijkheid, ik wil toch haar 'capo' zijn.

Ze lijkt een beetje op de warme formaggio. Die ziet er heerlijk uit en hij spint zo lekker in lange slierten, zo helemaal onhandelbaar maar éénmaal in de mond, haar tong zo dicht nabij. 

Ze schilt me. Op het einde van de avond helemaal ontdaan van blad en tak, alleen mijn stam nog met aan zijn wortels nog wat gedroogde tomaatjes, een stukje porchetta, een sliertje verloren formaggio en een leeg glas wijn.

Ik hou van het litteken op haar kin, haar ingesneden kracht als ze zwart in de nacht verdwijnt.

 

GIJ ZIJT ZO SCHOON, IK HOU VAN U

 

In de haven, op de steiger,

staat ze,

tegen een boot geleund,

achteloos.

 

Met haar teen duwt ze mos van de kant,

zo volmaakt,

uitgestald.

 

Ze kijkt een beetje scheel,

verleidelijk onderuit.

Haar ogen, ontploft in kleuren

waarin ik fragmentarisch uitdein

in haar heelallen,

tot ik in haar zwart verdwijn,

implosief in haar achterblijf.

 

In de duisternis glimt ze als zwart marmer.

'Du bist so schön, ich liebe Dich,'

zeg ik zo,

omdat ik,

dit,

in mijn eigen taal niet zeggen,

niet straffeloos zeggen kan.

 

 

 

11:18 Gepost door ivo konings in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

'T IS ZO SCHOON !

Groet

Gepost door: Willy | 17-11-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.